Samodiagnostyka Układu Common Rail

Samodiagnostyka Układu Common Rail zapewnia tradycyjny rodzaj samodiagnostyki. Sterownik nadzoruje podzespoły elektryczne, czy nie są uszkodzone, i zapisuje wynik w pamięci. Zależnie od ważności usterki zmniejszana jest dawka wtrysku lub zatrzymywany silnik. Za pomocą odpowiedniego diagnoskopu można odczytać zawartość pamięci diagnostycznej i ją skasować. Ważne jest ciśnienie w zasobniku oraz stopień włączenia zaworu regulacyjnego ciśnienia (współczynnik wypełnienia impulsu). Jeśli wartości pomiarowe ciśnienia w zasobniku i stopnia włączenia nie odpowiadają sobie wzajemnie, wskazuje to na ewentualną nieszczelność układu wysokiego ciśnienia. Zewnętrzne miejsca nieszczelności można stwierdzić wzrokowo. Pozostają wewnętrzne nieszczelności we wtryskiwaczach, zaworze regulacyjnym ciśnienia lub pompie wysokiego ciśnienia. Jak już wspomniano, korekcja biegu jałowego służy wyrównaniu fabrycznych tolerancji wykonawczych mechanizmów silnika oraz hydrauliki wtrysku. Sterownik sprawdza za pośrednictwem czujnika położenia ZZ, czy wszystkie cylindry wykazują taką samą nierównomiernośc obrotów w cyklu roboczym. Jeśli cylinder wykazuje odchyłkę większą niż 30% od wartości normalnej, występuje poważna usterka, którą sterownik próbuje zrównoważyć bardziej zwiększoną dawką wtrysku. Kiedy obroty silnika przekroczą 1500 obr/min, regulacja równomierności pracy silnika zostaje wyłączona ze względu na konieczność przeprowadzania zbyt wielu obliczeń. Problemy mechaniczne, takie jak wypalony zawór wylotowy, można wykluczyć za pomocą pomiaru ciśnienia sprężania na podstawie oceny przebiegu prądu rozrusznika. Jeśli nie stwierdzi się usterki mechanicznej, przyczyną jest wtryskiwacz. W takim przypadku należy zamienić sąsiednie wtryskiwacze, a jeśli odchyłka dawki „wędruje” z wtryskiwa-czem, należy wymienić uszkodzony wtryskiwacz.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Technika i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.