Wtryskiwacze w układach wtryskowych CDI

Wtryskiwacze

W układach wtryskowych CDI 1 i CDI 2 wtryskiwacze są przystosowane do ciśnień maksymalnych 1350 bar. Mają Rozpylacz 6-otworowy i dwuczęściową zworę.
Dla układu wtryskowego CDI 3 skonstruowano wtryskiwacze 7-otworowe z jednoczęściową zworą. Średnica otworów we wtryskiwaczach siedmio-otworowych jest o 20% mniejsza niż we wtryskiwaczach sześciootworowych. Aby przez mniejsze dysze można było podawać taką samą dawkę paliwa w tym samym czasie, należało zwiększyć maksymalne ciśnienie wtrysku z 1350 do 1600 bar. Dzięki temu paliwo jest jeszcze drobniej rozpylone. W efekcie spaliny zawierają mniej cząstek stałych sadzy.

Zasada działania systemów CDI 2 oraz CDI 3 jest identyczna
Ciśnienie paliwa dostarczanego z zasobnika występuje w komorze sterowania i oddziałuje na igłę rozpylacza. W komorze sterującej czynna powierzchnia tłoczka sterującego jest większa od powierzchni kołnierza rozpylacza. Powoduje to utrzymywanie igły rozpylacza w stanie zamkniętym. Gdy przez cewkę zaworu elektromagnetycznego zaczyna płynąc prąd, zwora unosi się ze swojego gniazda i paliwo zaczyna odpływać jako dawka sterująca (przeciek) kanałem przelewu do zbiornika. Ciśnienie w komorze sterującej maleje, a ciśnienie działające na powierzchni kołnierza rozpylacza zaczyna przekraczać ciśnienie w komorze sterowania i igła rozpylacza podnosi się, umożliwiając rozpoczęcie wtrysku paliwa.

Po zaniku prądu w cewce zaworu elektromagnetycznego zwora jest dociskana w dół sprężyną zaworu, ciśnienie w komorze sterującej zwiększa się wywierając większą siłę na tłoczek sterujący i następuje zamknięcie igły rozpylacza.

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Silnik i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.